امروز مطلب طنزی رو دیدم با عنوان "شیخ مهدی کروبی درگذشت" تو یکی از سایت های خودی نوشته بود،

مطلب درونمایه ی طنز داشت،ابتدا تصمیم گرفتم بذارمش تو وبلاگ اما حقیقت اینکه وجدانم راضی نشد.

و اما دلیل: درسته که ما اصول و مبانی فکریمون با اینها در تضاد آشکاره و این افراد به عنوان سران فتنه، عاملان جنایت های بزرگی در تاریخ معاصر ما بودند اما در هر صورت کار  نباید به مسخره کردن، و تخریب شخصیت برسد به گونه ای که مرزهای اخلاق الهی رو زیر پا بگذاریم.

اگر نقدی بر ایشان وارد است بواسطه ی عملکرد و مبانی فکریشان است.

بگذارید راحت تر بنویسم!

ما هیچ وقت در حدی نیستیم که به جای خدا بر مسند قضاوت بشینیم و در موردخصوصیات اخلاقی،و نکات ریز شخصیتی افراد نظر بدیم. نوشتن طنز که به مسخره کردن دستخط و قیافه و اخلاق فردی یک نفر بیانجامد(ولو اینکه سران فتنه باشد) نه تنها مارو در پیشبرد اهدافمون(!!!) کمک نمیکنه بلکه باعث میشه فردای قیامت در مقابل همین افرادی که اونها رو بدترین افراد روزگار میدونیم و در مقابل پروردگار جواب پس بدیم!

مبانی فکری و آرمانهای ما اینقدر غنی هست که برای اثبات جایگاه خودمون نخوایم به این ابزار ها متوسل بشیم!

دوستان ارزشی! ما در هر حوزه ای که هستیم نباید پامون رو از مرز اخلاق الهی فراتر بگذاریم. و نباید فراموش کنیم که در مقابل تک تک حرف هایی که میزنیم و تک تک حروفی که مینویسیم باید جواب پس بدیم!

لااقل آخرت خودمون رو به بهانه ی تخریب شخصیت سران فتنه خراب نکنیم! چهره ی اینها خراب شده هست! آرمانهاشون رو هدف قرار بدید!مبانی فکریشون رو زیر سوال ببرید و هرگز پا رو فراتر از مرزهای اخلاق الهی نگذارید!

اینکه ما دستخط جناب کروبی رو مسخره کنیم یا تهمتی بزنیم که... نه در شان یک فرد ارزشی و انقلابی هست و نه رضایت الهی در اون هست و نه به نفع ماست و نه حتی ما رو برای رسیدن به هدفمون کمک میکنه! گوشه ای از بصیرت سیاسی این هست که اخلاق سیاسی و اخلاق دینی و اخلاق الهی رو هم رعایت کنیم!

حواسمون جمع باشه رفقا که کجا پا میذاریم!